Jacques Tati'nin 1967 yapımı 'Playtime', komedi türünün sınırlarını zorlayan, görsel bir şaheser olarak kabul edilir. Film, Tati'nin ikonik karakteri Mösyö Hulot'nun, yüksek teknoloji ve modern mimariyle donatılmış, soğuk ve steril bir Paris'teki günlük yaşamını konu alır. Hulot, bir grup Amerikalı turistle kesişen yollarında, bu yeni, mekanik dünyaya uyum sağlamaya çalışırken bir dizi komik ve absürd duruma düşer. Filmin merkezinde, henüz inşaat halindeki bir gece kulübü/restoranın açılış gecesinin kaosa dönüşen hazırlıkları yer alır.

Tati, sadece yönetmen ve senarist değil, aynı zamanda başrolde de mükemmel bir performans sergiler. Sessiz komedi geleneğini sürdürerek, diyalogları minimuma indirip, görsel şakalara ve mimari esprilere odaklanır. Her kare, izleyicinin tekrar tekrar izleyerek yeni detaylar keşfedebileceği, ince ince işlenmiş komedi unsurlarıyla doludur. Devasa setler ve geniş plan çekimler, modern hayatın absürtlüğünü ve bireyin bu karmaşık sistem içindeki yalnızlığını vurgular.

'Playtime', geleneksel anlatı yapısından uzak durması ve izleyiciden aktif bir katılım beklemesiyle deneysel bir yapımdır. İlk çıktığında gişede bekleneni karşılayamasa da, zaman içinde bir kült statüsü kazanmıştır. Film, modernite, teknoloji ve insan ilişkileri üzerine derin bir hiciv sunar. Görsel komedinin ve sinematografinin ne kadar ileri götürülebileceğini merak eden her sinemaseverin mutlaka izlemesi gereken, zamansız ve özgün bir başyapıttır. Türkçe altyazılı olarak bu benzersiz deneyimi yaşamak için ideal bir seçimdir.