Guillermo del Toro'nun yönettiği 2001 yapımı 'The Devil's Backbone' (El espinazo del diablo), savaşın yıkıcılığı ile doğaüstü korkuyu ustalıkla harmanlayan bir başyapıttır. Film, İspanyol İç Savaşı'nın ortasında, ıssız bir yerde bulunan ve 'Santi' adlı bir çocuk hayaleti tarafından perili olduğu söylenen bir yetimhaneye yeni gelen Carlos'un hikayesini anlatır. Yetimhanenin gizemli atmosferi, Carlos'un babasını kaybetmiş olmasının verdiği hassasiyetle birleşerek, izleyiciyi derin bir gerilimin içine çeker.

Fernando Tielve, Carlos rolünde içten bir performans sergilerken, yetimhanedeki diğer çocuklar ve yetişkinler arasındaki gerilimli ilişkiler, savaşın toplum üzerindeki travmatik etkilerini yansıtır. Eduardo Noriega'nın canlandırdığı tehditkar Jacinto karakteri, fiziksel şiddetin yanı sıra psikolojik bir korku unsuru olarak öne çıkar. Del Toro, hayaleti basit bir korku öğesi olmaktan çıkarıp, geçmişin bastırılmış acılarının ve adaletsizliğin bir temsili haline getirerek, filme sosyopolitik bir derinlik kazandırır.

Görsel olarak büyüleyici bir film olan 'The Devil's Backbone', sıcak ve tozlu renk paletiyle çorak bir dünyayı resmeder. Yetimhanenin ortasındaki patlamamış bomba ve su tankında yüzen cenin benzeri fetüsler gibi semboller, film boyunca sürekli bir tehdit ve melankoli hissi yaratır. Bu, sadece bir hayalet hikayesi değil, aynı zamanda masumiyetin kaybı, yas ve tarihin hayaletleriyle yüzleşme üzerine dokunaklı bir incelemedir. Korku türünün sınırlarını aşan, duygusal ve düşündürücü bir deneyim arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir film.